در مسند احمد بن حنبل از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نقل شده كه فرمود : لا تطيلوا النظر إلى المجذوم ، و اذا كلّمتموه ، فليكن بينكم و بينه قدر رمح ؛ « 1 » به مجذوم زياد نگاه نكنيد و اگر با او سخن مىگوييد ، ميان شما و او به اندازه نيزه فاصله باشد . « عاهة » در لغت عرب يعنى آفت و جمع آن « عاهات » است . « 2 » در فرهنگ لاروس آمده است : « العاهة : آفت و أهل العاهات : آفت‌زدگان » . « 3 » بنابراين از اين حديث مىتوان استفاده كرد كه انسان مبتلا به مرض ايدز و سفليس ، حق وارد شدن بر انسان صحيح و سالم را ندارد . البته اين نوع استفاده بايد از سنخ همان مفهوم اولويت باشد ، زيرا از تصريح اهل لغت و شيخ صدوق در معانى الأخبار و علّامه مجلسى در بحار الأنوار برمىآيد كه مضمون اين حديث و حديث « 4 » سابق « لا يورد المصحّ على الممرض » يكى است . در خاتمه بايد بگوييم ، ممكن است كسى اين‌گونه اشكال كند كه پاره‌اى از روايات ياد شده مرسل است و پاره‌اى ديگر از ادلّه استحساناتى بيش نيست و چنان‌كه صاحب رياض المسائل فرموده ، لازمهء آن گذر از نص به هر مرض مزمن و مسرى خواهد بود . در جواب مىگوييم ، مجموعهء ادلّه كه در ميان آن‌ها دليل‌هايى ديدنى و مهم وجود دارد ، مطلب را ثابت مىكند و خوفى از آنكه گفته شود ، در ساير امراض مسرى نيز موجب فسخ مىشود نيست . با دليل‌هاى گذشته ثابت شد كسى كه مبتلا به يكى از اين مرض‌هاى واگيردار است حق ندارد به تزويج ديگرى درآيد . اكنون اين سؤال پيش مىآيد كه اگر آن دو نفر اطلاع نداشته باشند و پزشك حاذق در مقام آزمايش فهميد كه يكى از آن دو مبتلاى به اين مرض است ، آيا وظيفه دارد آن دو و اطرافيانشان را خبر كند تا آغاز سوئى به بار نيايد ، يا آنكه وظيفهء

--> ( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 65 ، ص 83 . ( 2 ) . مصباح المنير ، ج 2 ، ص 108 . ( 3 ) . خليل الجر ، فرهنگ لاروس ، ترجمه دكتر حميد طبيبيان ، ج 2 ، ص 1416 . ( 4 ) . معانى الاخبار ، ص 282 ؛ بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 316 ، ج 70 ، ص 346 و ج 92 ، ص 304 ؛ النهايه ، ج 3 ، ص 12 .